بشنو حدیث بنده که این رای بهتر است

بعد از نوشتن چند مطلب در مورد مردم بی دفاع غزه، و در ادامه‌ی سیاستهای کلان خودم در نوشتن این وبلاگ و در اجرای رسالت خودم مبنی بر دفاع از حقوق مظلوم، تصمیم بر آن گرفتم تا این بار از برنامه‌ی 90 و کودک متولد نشده‌ی عادل فردوسی پور که شاید حالا حالاها هم متولد نشود و نتواند فیلترشکن خوبی بیابد، پستی بنویسم تا به این وسیله شانه‌ی خود را خالی کرده از این به بعد مجدد در مورد بدشانسی های خود بنویسم.

90 فردوسی پور (این برنامه بی نام عادل فردوسی پور در هیچ جای جهان شناخته شده نیست) اگر حتی مجرد از فوتبال هم نگریسته شود یک برنامه‌ی خوب سرگرم کننده و جاذب است و هر روز هم مخاطبانش بیشتر و بیشتر می‌شوند و حتی سیاسیون واصحاب رسانه، بوش واوباما هم این برنامه را نگاه می‌کنند تا یک دوره فشرده جامعه شناسی ایران را بدون پرداخت هزینه بگذرانند (در راستای اهداف برنامه‌ی گزینه‌ی 2). هر جور قشری در این برنامه در آمد و شد هستند، از هاشمیان که مدام ناز می‌کرد که نمی‌آیم (که تازگی ها خاتمی هم یاد گرفته است) تا علی دایی و پروین که فوتبال را ول کن نبوده و نیستند( مانند اکبر) بگیر و برو تا سردارهای سپاه پاسداران(اگر سپاه نبود، کشور هم نبود) که مدیران باشگاه های مقاومتی هستند. دست آخر هم کارشناسان داوری که در جواب این سوال مجری که نظر شما در مورد این صحنه چیست می گفتند : داور چی گفته؟، بعد هم که عادل از آنها می‌خواست بین 10000 تا 200000 یک شماره انتخاب کنند تا برنده‌ی یک دستگاه تلویزیون LCD مشخص شود، می گفتند 3. همه مصادیق عینی در جامعه‌ی خودمان هستند. و این آخری یعنی برخورد با فردوسی پور و اختلال کاملا اتفاقی در شبکه‌ی پیام رسان، دیگر اظهر من الشمس است. اگر در روزنامه خواندید که فردوسی پور سرشاخه‌ی شبکه هرمی بوده و از طریق برنامه‌ی 90 عضو گیری می‌کرده و بعد خودش را دیدید که عذر خواهی می‌کرد تعجب نکنید، اگر دیدید که جاسوس اسرائیل از کار درآمده و تصویرش را بهمراه ادوات جاسوسی اش (نظیر فکس و موبایل و اوسیلوسکوپ و پرینتر جیبی کنان) نشان می‌دهند که از شیوه‌ی اغفال شدنش سخن می‌گوید باز هم تعجب نکنید. این بهایی‌ست که باید پرداخته شود.

پ‌ن : تیتر روزنامه‌ی اعتماد ملی جالب بود، عکس اوباما در کنار بوش و همسرانشان درحالی که در بالایش نوشته بود برنامه‌ی 90 در محاصره. نفهمیدم 90 کنایه از اوباما بود یا زن جرج بوش.

پ‌ن 2: راستی دولت طرحی دارد که در راستای برخورد با شرکتهای هرمی و اصولا هرم نه تنها با دولت مصر بلکه با آمن هوتب و بوتیفار هم برخورد مناسبی کند. ضمنا قرار است در مخالفت با این موضوع دانشجویان پیرو خط، در اعتراض با اختصاص حافظه‌ی برخی Objectها در Heap بروند فرودگاه مهرآباد بسط بنشینند که ما را ببرید آمریکا (لازم به یادآوری مجدد نیست که پروازهای خارجی از فرودگاه امام انجام می‌شود)تا از مایکروسافت بخواهیم در Windows 7 همه چیز در Stack نوشته شود. تازه مشکلات حافظه هم خیلی کم می‌شود.

پ‌ن 3: یادم رفت اصلا از عادل فردوسی‌پور حمایت کنم، انگار من هم می‌خواهم در این حادثه بهره‌ی خود را ببرم.

نوشته شده توسط عبید در چهارشنبه دوم بهمن ۱۳۸۷ |