آری، آری، گفته ام اینجا
ماجراها گونه گون و رنگ وارنگست.
راهها بنبست،
عرصهها تنگست.
هر شکستی قصهای دارد، صدایی نیز.
و همیشه سنگهای آسمانها را
با سبوهای زمین جنگ است.
هر شکستی قصهای دارد، صدایی نیز.
زیر این گنبد صداها بیشتر پیچد.
این صداها گرچه میگویند
چون کمندی میشود، بیرحم و کافرکیش
تا به کیفر بیشتر برگردن آنکو
بیشتر بیرحم و کافرکیشتر پیچد.
لیک میبینی به چشم خویش
غلبا برکردن آن ناتوانتر کو
بیشتر درویشتر پیچد.
این دگر نقل و حکایت نیست.
و بگویم نیز و خواهم گفت
حسب حال است این، شکایت نیست.
هر حکایت دارد آغازی و انجامی،
جز حدیث رنج انسان، غربت انسان
آه!گویی هرگز این غمگین حکایت را
هرچها باشد، نهایت نیست.