...اما به شکر و منت باری پس از مدتی باز آمد، آن حلق داوودی متغیر شده و جمال یوسفی به زیان آمده و بر سیب زنخدانش چون بِه گردی نشسته و رونق بازار حسنش شکسته. متوقع که در کنارش گیرم، کناره گرفتم و گفتم:

آن روز که خط شاهدت بود                         صاحب نظر از نظر براندی

امروز بیامدی به صلحش                            کش فتحه و ضمه برنشاندی

تازه بهارا ورقت زرد شد                              دیگ منه کآتش ما سرد شد

چند خرامی و تکبر کنی                             دولت پارینه تصور کنی

پیش کسی رو که طلبکار توست                 ناز بر آن کن که خریدار توست        

سؤال کردم و گفتم جمال روی تو را              چه شد که مورچه بر گرد ماه جوشیدست

جواب داد ندانم چه بود رویم را                    مگر به ماتم حسنم سیاه پوشیده‌ست

نوشته شده توسط عبید در سه شنبه یکم مرداد ۱۳۸۷ |