مدتی بود که به دنبال بهانه بودم تا اینجا را تعطیل کنم. هرچند عملا آنقدر دیر به دیر سر می زدم که انگار رفته بود توی حالت اسکرین سیور. زندگی پسا تاهل برای من داستانش فرق دارد و فکر کنم حداقل تا زمانی که روزمرگی به سراغ زندگی مشترکم بیاید غرغری برای نوشتن نباشد. امید وارم حالا حالاها این روزمرگی نصیبم نشود.
بهانه مدتی پیش دستم رسید. بلگفا برای مدتی که در مقیاس دنیای مجازی و با در نظر گرفتن استانداردهای جهانی عمر نوحی بود از دسترس خارج شد. جدای این حقیقت رفتار و گزارش های غیر حرفه ای و مایوس کننده مسئولین سایت عذر بدتر ازگناه بود. اینکه بسان بسیاری از پروژهای دولتی مدام زمان آن تعویق می افتاد و عملا رویش هیچ حسابی نمی شد کرد آن ها برای سایتی که خصوصی بود و ارتباطی هم با شبه دولتی ها نداشت ناراحت کننده بود. این که بیش از پیش بما نشان داد که مشکلات جامعه و کشور ریشه در جای دیگر دارد. تیر خلاص اما از سوی مسئولین سایت در جایی زده شد که به مشترک یادآوری می کرد که بلگفا مجانی ست و با زبان بی زبانی نصبت به شمردن دندان اسب پیش کش هشدار می داد. غافل از اینکه در دنیای اپن سورس بسیاری از شرکت ها در صدد جذب مشترک هستند و پول نگرفتن دیگر افتخار که نه بلکه بسیار معمولی ست. تصور کنید فیس بوک تمام حساب کاربری شما را پاک کند و بعدش بگوید مجانی بوده و هروقت پول دادید غر بزنید. بلاگفای عزیز وقت ما و اعتماد ما سرمایه ما بوده و هست و شما بربادش دادید. شمایی که از قبل تبلیغات درآمد زایی داشتید و تعداد کاربران شما در تعرفه تبلیغاتی شما تاثیر داشته است.
به پایان آمد این دفتر - حکایت همچنان باقی است.