Please, please forgive me,
But I won't be home again.
Maybe someday you'll look up,
And, barely conscious, you'll say to no one:
"Isn't something missing?"

You won't cry for my absence, I know -
You forgot me long ago.
Am I that unimportant...?
Am I so insignificant...?
Isn't something missing?
Isn't someone missing me?

Even though I'm the sacrifice,
You won't try for me, not now.
Though I'd die to know you love me,
I'm all alone.
Isn't someone missing me?

Please, please forgive me,
But I won't be home again.
I know what you do to yourself,
I breathe deep and cry out,
"Isn't something missing?
Isn't someone missing me?"

Even though I'm the sacrifice,
You won't try for me, not now.
Though I'd die to know you love me,
I'm all alone.
Isn't someone missing me?

And if I bleed, I'll bleed,
Knowing you don't care.
And if I sleep just to dream of you
I'll wake without you there,
Isn't something missing?
Isn't something...

Even though I'm the sacrifice,
You won't try for me, not now.
Though I'd die to know you love me,
I'm all alone.
"Isn't something missing?
Isn't someone missing me?"

خیلی درده وقتی از آدمها حق اظهار نظر که نه حتی حق گلایه هم گرفته می شه.دلم به حاله خودم می سوزه.البته نه! بیشتر دلم به حاله اونائی می سوزه که تحمل حرف راست و انتقاد و گلایه رو ندارن. آزادی بیان و  اندیشه واظهار نظر(بعضا غیر کارشناسی) رو حق مسلم خود دانسته(و انرژی هسته ائی رو از یاد برده اند) ولی همین قدر هم برای طرف مقابل حق قائل نیستند.همون هائی که از پست قبلی من هیچی درک نکردند و فقط چسبیدن به چندتا کلمهء تند من و اونو پیراهن عثمان کردند و شروع به گلایه.و احتمالا فکر کردند من بر سر اونها منت گذاشتم.نه!!! اینتوری نیست.چرا از پست قبلی من علاقه و دوست داشتنه منو نفهمیدند نمی دونم.اگه من گلایه کردم از اونائی گلایه کردم که بهشون علاقه داشتم و اونا منو ناراحت کردند.والبته من درد دله خیلی ها از جمله دوستانه نزدیکمو منعکس کرده بودم.درد مشترک باعث شد که به خودم جرات مطرح کردنشو بدم.

دیشب موقع شام تلفنم زنگ زد.یکی از خوانندگان وبلاگم بود.از سر میز شام بلند شدم و به یه گوشه رفتم تا در سکوت جواب بدم.البته یادم نمی یاد جز سلام چیزه دیگه ائی گفته باشم آخه سرکار اجازهء حرف زدنو از من گرفت و مانند انسانی که کلاس تندخوانی رفته آنقدر تند شروع به گلایه کردند که اگه من خودم حراف نبودم و تند حرف نمی زدم متوجه عرایض ایشون نمی شدم.ایشون از پست قبلی من بشدت گلایه کردند و در تمام مدت من کلامی حرف نزدم تا ایشون خالی بشند.سپس به من گفتند که حاظرن پوله کلیه کارهای منو یک جا بدهند و آدرس منزلو خواستند تا کتب مربوطه رو پس بدن( اگر چه در آخر بدون اینکه آدرسی پرسیده بشه یا حداقل منتظر شنیدنش باشن تلفن رو قطع کردن) و در آخر به نکته ایی شگرف اشاره کردن که دیگه نمی خوان به این رابطه ادامه بدن!!؟؟؟ حالا کدوم رابطه مد نظر سرکار بوده نمی دونم و اینکه ایشون چه زحمتی برای حفظ و اعتلای اون داشتن که حالا می خوان از من دریغ کنن سوالی بود که فرصت پرسیدنش از من گرفته شد گویا فراموش کردند که چند بار منو سر دواندند و .... بماند.بعد از قطع شدن تلفن خیلی نارحت شدم از اینکه یه نفرو با گلایه کردنم از خودم رنجوندم البته قطع رابطه اصلا برام مهم نبوده و نیست چون اصولا رابطهء انسانی شکل نگرفته بود.اما این کارمو با بندهائی ار نظام اخلاقی تازه تدوین شدم مغایر دیدم که در اون به صراحت ذکر شده که ناراحت کردن دیگران و آزار رسانیدن به آنها بسیار مذموم و ناپسند است.در این افکار و وجدان درد مستغرق بودم که ناگاه حدیثی از حضرت امید رنجبر پویا در ذهن نمایان گشت و چه کلامی. مانند "در".از دوستی که بسیار به جهت دهی افکارم کمک کرده و می کند.وقتی این کلام ارزشمند را از نظر گذرانیدم شاد شدم و سر میز رفتم و با ولع شامم را تا آخر خوردم گوئی هزار سال است هیچ نخورده ام.

قال امید رنجبر:

"احساستان را هر چه هست بیان دارید و خودتان باشید زیرا آنها که اهمیت دارند ناراحت نمی شوند.آنها ئی هم که ناراحت می شوند اهمیت ندارند"

عجب روزگاري شده مفاهيم عوض شدن همه چيز تغيير كرده حتي عشق دوستي و دوست.روزگاري دوستي مفهوم عظيمي بود و شايد از دوست كسي به آدم نزديكتر نبود حتي پدر و مادر هم مثل دوست به آدم نزديك نبودند اگه كسي معتاد مي شد وقتي ازش مي پرسيدن چرا معتاد شدي مي گفت رفيق ناباب،دوست بد و.... پس چرا به اينجا رسيديم كه مفهوم دوست و دوستي عوض شده؟؟؟؟ خداوند به حضرت ابراهيم لقب خليل داده يعني دوست.اگه ابراهیم(ع) می دونست یه روزی معنی دوست عوض میشه از پیامبری استعفاء می داد و می رفت تو کاره تعمیر و نگهداری بت از نمرودم رسما عذر خواهی می کرد که زده بتهاشئ شکسته.در ادامهء مطالب اين بلاگ مي خواستم در مورد دوستي صحبت كنم.

اگه يه دختري به شما گفت ما فقط دوستيم يعني:

تو آب نمك بمون.يعني وسيله ايي.يعني برو هر وقت بهت نياز شد خبرت مي كنم يعني من دلم جاي ديگس اما تو هم باشي براي سرگرمي بدك نيست يعني هر وقت طرفم كار داشت و حوصلهء منو نداشت منو از تنهائي در بيار و وقتي اومد برو گمشو تا صدات كنم.يعني دوره همي.يعني اسباب بازي خوبي هستي يعني احساسي بهت ندارم .و...

چوپونم به سگ گلش بيشتر بها مي ده.واقعا عجب دنيايي شده عده اي به آدم نياز دارن تا دوست داشته بشن اما محبتشونو جاي ديگه خرج مي كنن.آخه اي بعضي از شما دختران اي آشغالهاي متحرك كه به پسرا بخصوص از نوعه عاشقش به چشم حقارت نگاه مي كنين اصلا فراموش كردين چي هستين؟ خجالت بكشين شما از حيوونم پست ترين.تازه بعضي از انواعه كثيفتونم كه پارو فراتر گذاشتين و مي گين ما هم كلاسي هستيم.آخه اگه اينقدر حساسين گه مي خورين چراغ سبز نشون مي دين.خوشتون مياد دله مردم ريش ريش كنين لذت مي برين؟جالبه كه بعضي ها از اين هم فجيع تر مي گن كه با هيچ پسري قصد رابطهء نزديك ندارن و پسر و دختر براشون فرق نداره و بدش تو خيابون با يه پسر ديگه ديده مي شن.چي مي خوايد بگين چي مي تونيد بگين؟ نياز به عاشقه دلسوخته دارين پس دل بسوزونيد.چرا فكر مي كنيد كه اگه علاقمند بشين ضعف نشون دادين؟ برين به جهنم.

روم با تو هم هست.....كه تا نياز به پروژه داشتي تا جزوه و كتاب رياضي مهندسي مي خواستي تا اشكال رياضي داشتي بهش زنگ مي زدي تا پاس كردي  فقط دوست معمولي شد .آخه اون عوضي كه براش مي ميري اصلا بلده تا 4 بشماره.اون وقت دوست معولي خيلي بدرت خورد؟ مي دوني اين دو هفته بهش  چي گذشت؟ تو دوستي تو رفيقي كه حتي حالشو نپرسيدي واقعا تو اين رفاقت.تو اولين دختري نيستي كه مي گي ما فقط دوستيم و اونم آخرين پسري نيست كه اينو مي شنوه.حالا برو گمشو.

با همه تونم اي كسائي كه براي تفريح مردمو عاشق مي كنين اگه نمي خواين دوست داشته باشين نمي خواين متعهد باشين نمي خواين انسان باشين همون اول اگه دين دارين اگه انسانين بگين. نذارين اين نهال پا بگيره و بشه درخت عشق.ما نياز به دوست معمولي نداريم تو دانشگاه از نوع همجنسش ريخته خيلي هم با معرفتن ما نياز به آدمي داريم كه ارزش عشق و محبت و دوست داشتنو بفهمه.بشه بهش اعتماد كرد. به قول حضرت زهير مرشدي كه مي فرمايد:انسانها همه گاو متولد مي شوند و فقط بعضي ها به انسان واقعي تبديل مي شوند.گاو نباشين اگه هم هستين شاخ نزنين اگه هم زدين از روي آدم رد نشين اگه هم شدين روش نرينين اگه هم ريدين بهش نخندين اگه هم خنديدين براي بقيهء گاوها تعريف نكنين تا اونا هم بخندن.

از دوستان بخاطر استفاده از الفاظ دور از شان عذر خواهي مي كنم.ضمنا قبل از اينكه به من حمله كنين بايد بگم من فقط بعضي از دخترا رو شايسته چنين الفاظي مي دونم و الباقي بسيار پاك وحتي شايستهء ستايشند.

في يوم من الايام در معيت شيخ زاکانی(1) در راه همي رفتيم.شيخ در فكرت خويش غرق همي بود او را ندا دادم يا شيخ تو را چه شده است كه زبان به دهان گرفته ايي ما را به چپ مگير.شيخ لبخندي تلخ زد مرا و گفت اي خواجهء خراسان از مراحل بدست آوردن دل بنات(دختران) چه داني؟ گفتم هيچ كه علمي ژرف باشد . شيخ بر خود ژكيد و ناگاه گريست.فرياد برآورد . بسپوزيد بسپوزيد در اين عشق بسپوزيد. ندا داد اي خواجه همانا دل بدست آوردن مراحلي دارد از قرار زير:

اول-طالب شدن است.بدان معني كه در دل طلب بدست آوردن قلوب بنات را داشته باشي.آنچنان كه قرار نيابي و آتشي در جانت فرو افتد كه از ماتحتت زبانه كشد و شعله هايش تو را فرا گيرد.

ديم-بدان كه اين جماعت بنات امثال مرغانند و بدام و دانه نگيرند مرغ دانا را كه به زر توان گرفت.كه اين مرغ زر دوست است.

هر كه در اين بزم زرش بيشتر است                       دختركان زود ترش مي دهند(۲)

پس اول بايد در طلب زر باشي و انگاه كه به كامل يافتي به سراغ دل روي.و اين مرغان بد الحان را زر دانه باشد و كيسه اش دام بلا.و راست گفته اند كه:

كار بي سيم بر نمي آيد                در ره عشق سيم مي بايد(۳)

آگاه باشد كه زر شرطيست لازم ليكن كافي نباشد كه در ادامه گفته خواهد آمد.

سيم-سيم به خاك افتادن در ره او باشد و خواري گزيدن ونازش خريدن و هر چه گفت كردن.تهفه ها بايد برد به دلايل زياد وحتي بي دليل.و ترا همچون خر باشد از براي او تا سوار شود و بار بر تو گزارد.و في وقت الامتحانات درس دادن او باشد و بهتر باشد كه خود درس نخواني كه گفته اند هر كه خود درس نخواند و احدي از بنات درس دهد خريت به كمال نهاده باشد.و همچنين در خبر است از خواجه قزوین كه هر كه براي دلبرش كد زني كند و نمره تمام بگيرد در روز قيامت به عنوان حوري استخدام شود و آگاه باش كه بنات نوكر بي زر و منت را بسيار دوست همي دارند.و در باب سوار شدن برمركب بدان كه بنات را تقدم است بر مردان و تراست تا در باز كني و او را تعارف نمائي و همچنين است براي دخول و خروج ابواب.

چهار-روشني فكر آنچنان كه او را در خيانت آزاد گذاري كه از مظاهر عصر جديد است و رقيبان را بر درش بيني به صف ايستاده گويي كه از راه آمده و هيچ نگويي كه گر به شكوه زبان گشايي ترا خواهد گفت كه  در سنوات ماضي مانده ايي و دوران جديد را درك نكرده ايي.پس بزرگي پيشه كن و مركبت را به او بده تا رقيبان را سوار كند و به نشاط پردازد.او و كفتار صفتان را رها ساز و به شيوه بزرگان همه را اطعام كن كه آورده اند هر كه چهل روز چنين كند خداوند چهل خر براي سجده كردن به او بيافريند.و آگاه باش كه انسان ها حق انتخاب دارند و آزادند حتي براي سپوزيدن گدايان طريقت عشق.

پنجم-صبر است و صبر تا او مر ترا به كمال بسپوزد و با ديگري رود و تو تنها در غم وضجرت بماني و چون شمع آب شوي و بهتر است كه انسان را خر گايد تا چنين حالتي به وي دست دهد.بايد صبر كني تا او باز گردد چون چنين كرد برو به مرحله اول و از نو چنين كن تا جان بدر كني.و چون چنين كردي بدان حق تعالي خري مانند تو نيافريده باشد و چون ترا بيند به يگانگي خود شك كند كه چنين خري من نيافريده ام.

من مستغرق در كلام  شيخ همي بودم و ندانستمي كه غايت چه شود و كي خلاصي حاصل شود چون بپرسيدم شيخ نعره ها بزد و مرا گفت اي خواجه عين المفر؟ سپوزيد و آرايش جان كنيد.

شيخ را گفتم حال كه بايد بسپوزيم چرا با دست خود بسپوزيم؟ چرا به كار نياندازيم و از براي سپوختن زر نستانيم؟ شيخ گفت راست همين بايست كرد كه گفتي.اين بگفت و جان به جان آفرين تسليم كرد.سپوخت اين بيچاره را زين كرده خام(۴)

...و من تنها و غمگين در بيابان همي قدم زدم و غمي بزرگ مرا عارض گشت نه از براي فوت خواجه كه بسيارند كساني كه در اين طريقت بسپوزند بلكه از براي خوشيتن كه حال چون خواهد بود.و راست گفته اند خواجه گان:

تا دل به مهرت داده ام در چاه ذلت رفته ام   تا در نماز استاده ام با دشمنم هر بستري(۵).

 و عاقبت خواجه چنين شد:

كبوتري كه دگر آشيان نخواهد ديد                      قضا همي كندش تا به آخرالايام(۶)

و غرض من از نبشتن اين رقعه اين باشد تا آيندگان را پندي دهم تا بر اين طريقت نروند و بدانند هر كه مهر و محبت ورزد و دوستي و صداقت پيشه كند آنچنان سپوزد كه كس را نه.و هر كه مكر ورزد و دروغ گويد تا ابد پيروز باشد و اين است نظام حاكم بر اين دنيا.راست گفت شیخ بیهق: 

سیاووش را کرد باید درست                                   بدین روز و این گردش روزگار(۷)

و الاسلام

--------------------------------------------------------------------------------------------

(1)شيخ ابله ابن زاکانی وفات قرن چهارم پيش از سپوختن

(۲)لیلی و کامران

(۳)عبيد زاكاني

(۴)در برخي از نسخ "سپوخت اين بيچاره را زين داده خام" آمده است

(۵)مثنوي كردني باب دادن

(۶)عاقبت العشق

(۷)سیاووش رقیب عشقی شیخ بیهق بوده که شیخ را به کمال نمود